Bohall

Björgvin Halldórsson kom fram og hóf strax að syngja og strax frá fyrstu stundu sveif heimilislegur andi yfir vötnum. Björgvin sýndi og sannaði fyrir fullri Laugardalshöll að hann er lifandi goðsögn. Frábær söngvari og ekki síðri skemmtikraftur. Brandararnir flugu í allar áttir og skemmti hann áhorfendum sínum alla tónleikana. Það sló mig strax hversu heimilslegir tónleikarnir voru. Mér leið vel allan tímann og fann ég alls ekki fyrir því að ég sæti á tónleikum ásamt þúsundum annarra manna.
Björgvin hóf kvöldið á laginu Jól og ég fann hátíðleikann sveima yfir mér um leið. Björgvin tók nokkur lög einn, en það skemmtilega við tónleikana var að hann deildi sviðinu með landsliði íslenskra söngvara.

Stefán Himarsson steig fyrstur á svið og söng lag af nýrri jólaplötu sinni og gerði það með miklum sóma. Síðan kom poppstjarna Íslendinga, Páll Óskar Hjálmtýsson, og söng lagið Glæddu jólagleði í þínu hjarta ásamt Björgvini eða Have yourself a merry little Christmas eins og það heitir á frummálinu.
Styrkleiki kvöldins lá í því að flest öll erlendu jólalögin voru þýdd yfir á íslensku sem mér þykir vera mikill plús. Sigga Beinteins söng lagið Þú komst með jólin til mín með Björgvini og ég varð aftur sjö ára. Það var mikil nostalgía að fá að hlusta á alla þessa íslensku söngvara.

Kristján Jóhannsson óperusöngvari steig einnig á svið og tók nokkur lög. Hann byrjaði á Ave Maria og tók síðar Panis Angelicus sem að mínu mati var fullkomið. Í lokin tóku Björgvin og Kristján saman ítalska lagið Amore cosí grande þar sem Kristján söng á ítölsku og Björgvin á íslensku. Dramatíkin var gríðarleg og á lagið einna helst heima epískri ástarkvikmynd.

Söngkonan Svala Bjögvinsdóttir átti einnig góða spretti um kvöldið. Hún tók lag úr teiknimyndinni Anastaciu á íslensku. Í viðlaginu spiluðu kórarnir stórt hlutverk. Lagið var rosalega væmið en alveg svakalega viðeigandi. Hún er gædd miklum hæfileikum og að mínu mati var þetta einn af hápunktum kvöldsins. Hefði samt viljað sjá hana taka lagið Ég hlakka svo til sem löngu er orðið klassíkt.
Helgi Björnsson tók við sviðinu af Kristjáni Jóhannssyni og sýndi rosalega takta á sviðinu er hann söng Ef ég nenni áhorfendum til mikillar gleði. Ég hefði þó viljað sjá fleiri klassísk jólalög um kvöldið en inn á milli voru sungin lög sem eru ekki á allra vörum.

Kvöldið var tilfinningaþrungið allt frá fyrstu stundu. Björgvin heiðraði minningu rokkgoðsins Rúnars Júlíussonar og af því tilefni söng Guðrún Gunnarsdóttir söngkona íslenska útgáfu af laginu In the arms of an angel eftir Söruh Mclachlan. Á meðan hún söng lagið fengu áhorfendur að fylgjast með lífsskeiði rokkarans frá Keflavík. Stundin var tilfinningaþrungin og lét engan ósnortin í salnum, ekki Guðrúnu Gunnars heldur, sem söng eins og engill.

Stóru stundirnar urðu fleiri eftir sem leið á kvöldið. Björgvin söng jólalagið Við vöggu í Betlehem og tileinkaði það barnabarni sínu. Það var einstaklega falleg stund og voru áhorfendur óhræddir við að leyfa tárunum að renna.. Þetta gerði tónleikana enn persónuegri.
Barnakór Kársnessskóla og Karlakórinn Voces Masculorum settu sterkan svip á kvöldið. Krakkarnir í Kárnesskóla skemmtu sér svo vel að maður gat ekki annað gert en brosað. Og ekki var karlakórinn síðri.
Kórarnir tveir settu vissan heimilisbrag á tónleikana er þau dönsuðu í takt við lögin. Það fór ekki framhjá neinum hvað þau skemmtu sér vel.

Umgjörðin var með glæsilegasta móti og hljóðkerfið óaðfinnanlegt. Próduksjónin var mög fagmannleg, enda ekki annars að vænta af Bó sjálfum. Svo virðist sem ekkert hafi verið til sparað í þessa hátíðartónleika. Ég labbaði út í himnasælu og loksins komin í jólaskapið. Vona svo sannarlega að Björgvin geri þessa hátíðartónleika að árlegum viðburði því það eru ekki jól fyrr en Bó segir jól.

Hanna Eiríksdóttir