Glæsilegir jólatónleikar Björgvins

 

TÓNLIST – Laugardalshöllin 8. desember

 

Góðir jólagestir

 

Jólagestir Björgvins Halldórssonar 

Jólagestir „Umgjörðin var sem fyrr sagði glæsileg, tónlistarflutningurinn óaðfinnanlegur, og dagskráin rann svo fumlaust áfram að tveir tímar liðu hjá eins og hendi væri veifað.“

[ Smelltu til að sjá stærri mynd ]

JÓLAGESTIR Björgvins Halldórssonar eru einhverjir allra veglegustu tónleikar sem undirritaður hefur séð.

 

JÓLAGESTIR Björgvins Halldórssonar eru einhverjir allra veglegustu tónleikar sem undirritaður hefur séð. Utan við inngang Laugardalshallarinnar lýstu tveir ljóskastarar til himins eins og við verðlaunaafhendingar í kvikmyndaheiminum og þegar tónleikarnir hófust greip jólaleg og smekkleg sviðsmyndin strax athyglina. Þar mátti sjá stjörnubjartan himin, snævi þakin fjöll og fagurlega skreytt grenitré, allt lýst upp í heitum og köldum litum til skiptis. Tónlistarflutninginn hafa síðan hátt í hundrað manns annast – einir þrír kórar (brot úr Gospelkór Reykjavíkur, Karlakórnum Fóstbræðrum og skólakór Kársnesskóla), strengjasveit skipuð hljóðfæraleikum úr Sinfóníunni, hrynsveit með þremur gítarleikurum, þrem hljómborðsleikurum (orgel, píanó og hljóðgervlar), bassaleikara, trommara og harmónikkuleikara sem léði útsetningunum oft skemmtilegan hljóm. Þá eru ótaldir allir söngvararnir sem fram komu auk Björgvins sjálfs.

Metnaðurinn var því gríðarlegur og fagmannlega að öllu staðið – umgjörðin var sem fyrr sagði glæsileg, tónlistarflutningurinn óaðfinnanlegur, og dagskráin rann svo fumlaust áfram að tveir tímar liðu hjá eins og hendi væri veifað. Hljómur var góður – hvert hljóðfæri skilaði sér og meira að segja smáatriði eins og notkun á víðómi léði tónleikunum skemmtilega prófessjonal blæ. Þetta var svolítið eins og að vera kominn til útlanda; það var virkilega eins og tónleikahaldarar hefðu ekki bara gefið sér að allt myndi reddast tíu mínútur í, eins og maður fær stundum á tilfinninguna.

Söngvararnir og lögin voru hins vegar í aðalhlutverki og því eðlilegast að gefa þeim sem mestan gaum. Lögin voru fengin af samnefndum jólaplötum Björgvins sem hafa komið út reglulega síðastliðin tuttugu ár, en sú fjórða –Jólagestir 4 – kom út fyrir örfáum vikum. Þessar plötur Björgvins eru nokkuð merkilegar fyrir þær sakir að þær hafa getið af sér ógrynnin öll af lögum sem hafa náð að smjúga inn í þjóðarsálina og taka sér þar bólfestu sem jólalög. Framlag Björgvins til „jólalagaflota Íslendinga“ er því ómetanlegt eins og Logi Bergmann nefndi í upphafi tónleikanna. Mörg þessara laga eru ítölsk og voru hljóðrituð á níunda áratugnum og þau hafa elst misvel. Raunar má gróflega skipta lögunum og útsetningum Jólagestanna í tvennt, þ.e. annars vegar lög sem vinna með jólalagahefð fimmta og sjötta áratugarins – djassaðri lög og útsetningar sem sækja í Bing Crosby, Nat King Cole og allt það; og hins vegar lög sem sækja í níunda áratuginn og gætu hæglega átt heima í Evróvisjónkeppninni. Þau fyrrnefndu eru nær undantekningalaust mjög skemmtileg, en hin er erfiðara að fást við. Þau þekktari komust af á kunnugleikanum – hér á ég við lög eins og „Þú komst með jólin til mín,“„Ég hlakka svo til“ og „Svona eru jólin“ sem var gaman að heyra vel flutt því þau kveikja einhvern jólaneista í manni. Minna þekktari lögin þurftu að líða fyrir úreltar útsetningarnar og væmni – lög eins og „Mín bernskunnar jól“ og „Friðarjól.“ Raunar var oft dansað á mörkum væmni og einlægni á tónleikunum þó blessunarlega hafi fæti mun oftar verið drepið niður réttum megin línunnar.

Jólagestirnir komu áhorfendum í jólaskap, því er ekki að neita, en ég verð þó að viðurkenna að ég saknaði að heyra einhver hinna hátíðlegri laga – „Heims um ból,“ „Ó helga nótt,“ eða „Hin fyrstu jól.“ Þannig hefði jólaskapið verið brennimerkt á enni viðstaddra langt fram yfir þrettándann.

Björgvin Halldórsson er sem allir vita afbragðsgóður söngvari og röddin sem hefur dýpkað með árunum er einhver skemmtilegasta söngrödd sem Ísland á til. Flestir þeirra sem Björgvin fékk sér til aðstoðar stóðu sig einnig með prýði. Nafni hans Franz Gíslason, var áberandi óöruggastur söngvaranna og átti bæði í erfiðleikum með að slíta sig frá textablaði og bar fingurinn stanslaust að eyranu í von um að heyra betur í sjálfum sér. Hins vegar ber sérstaklega að hrósa Bjarna Ara, Stefáni Hilmarssyni og bráðskemmtilegum dúett Friðriks Ómars og Ernu Hrannar, en þau tóku lagið „Þú og ég“ (sem flestir þekkja eflaust af þessu textabroti: „Jólagjöfin mín í ár / ekki metin er til fjár / … / Jólagjöfin er ég sjálf“). Þá var Ragnar Bjarnason ótrúlega skemmtilegur og það er með ólíkindum hversu hress sá náungi er á áttræðisaldri.

Eftir stendur að Jólagestir Björgvins voru á laugardagskvöldið mjög vandaðir tónleikar og verði þeir haldnir árlega héðan af sem ýjað var að í fréttatilkynningu má reikna með að tónleikarnir verði fastur liður í jólaundirbúningi fjölda íslenskra fjölskyldna. Verði lagavalið slípað ögn til kemur brátt að því að ég verði einnig í þeim hópi.

Atli Bollason